Nagranie płyty w kilkuosobowej grupie jest z jednej strony rzeczą łatwą, z drugiej już niekoniecznie. Niby to mniej roboty – każdy dorzuci po jednej zwrotce do kawałka i jest luz. Płyta gotowa. Tymczasem to nie taka prosta sprawa. Przy nagrywaniu solówki raper ma możliwość pełnego manewru, jeśli chodzi o teksty i same pomysły na utwór. W przypadku pracy zespołowej wachlarz patentów znacznie się kurczy. Każdy człowiek ma inne podejście to wybranego tematu, inne poglądy. Trzeba wybrać taki koncept, który przypadnie do gustu każdemu w grupie. Niestety zazwyczaj przynosi to mnogość uniwersalnych, a przez to wtórnych numerów. Nie inaczej jest w przypadku płyty 19SWC. Czytaj Dalej
PATRONUJEMY
Komentarze:
Nasze recenzje :
-
"2011" "Etenszyn: Drimz Kamyn Tru" 2sty 19SWC Aloha Bisz Bonson Endefis Ep gram rap HuczuHucz Jan Wyga klip Laikike1 Matek Matheo Maxflo Medium Mes Milczmen Milczmen Screamdustry Miuosh mixtape O.S.T.R Ostr Pezet Pih premiera Prosto recenzja singiel strona o rapie Taki będę teledysk Ten typ Mes Trzeci Wymiar Vixen VNM Warszawa Webber Wrocław Wyga Wyga.co Zbylu Łona
WP Cumulus Flash tag cloud by Roy Tanck requires Flash Player 9 or better.
Kalendarz
Kategorie
-
Piszemy o :
- Vixen ft. Fabuła – Mayday mayday” – teledysk
- Buczer – Dwa oblicza – Promomix
- 19SWC “Dziewiętnaście stopni w cieniu” – recenzja
- Te-Tris – Wolfram (prod. Nerwus & Tort)
- Roach – Trójmiejski Funk – pre-order
- Kostek/Dj Bajer – R.E.T.R.O. – Mixtape
- O.S.T.R. – Bloki Lubią Funk (prod. Killing Skills & O.S.T.R.)
-

















Rap. Soul. Rap. Soul. Rap. Erykah Badu. Tak. Erykah jest pierwszą osobą, która mi przychodzi na myśl, gdy w głowie układam sobie fuzję soulu i muzyki kultury czterech elementów (kolejną jest Lauryn Hill, ale o tej kobiecie usłyszycie kiedy indziej). A bo czemu? Chciałbym móc sobie odpowiedzieć „a bo tak”. To się czuje, do diaska. Jak to? Nie pytajcie jak to, po prostu posłuchajcie jej debiutu. Zwie się „Baduizm” i jest swoistym pomostem między artystami takimi jak Curtis Mayfield, czy George Clinton, a Norah Jones, Jill Scott i D’Angelo. Tytuł albumu jest adekwatny do stanu słuchacza, gdy jego uszu dobiegają jego kolejne dźwięki.
To, że Wrocław jest reprezentowany przez wielu dobrych raperów, wiadomo od dawna. Stolica Dolnego Śląska to także miasto najbardziej cenionych przez hiphopowe środowisko producentów – duetu Whitehouse. Jednak zachwycając się najsłynniejszymi, nie powinno się zapominać o tych mniej znanych, w których drzemie duży potencjał. Członkowie Pepe Skuadu – raperzy Haju, Rokson i Rekord – z pewnością należą do tych drugich. Po bardzo dobrze przyjętym „Międzyświecie” Haja, nagranym w całości na podkładach Złotych Twarzy, scenę zaatakował Rekord i jego „Wewnętrzny głos”. 

Czwarta płyta Aloha 40%? Jeżeli sądzicie, że “Świeża dostawa EP” to zrzuty z trzypłytowego mixtape-u to grubo się mylicie. Nie lekceważcie tego materiału bo Kuz zaserwował nam pełen energii, nowocześnie brzmiący mini album producencki.
Jednym z najbardziej popularnych sposobów na promocję płyty jest zaproszenie kilku znanych gości. Raper X, bożyszcze słuchaczy, jest zaproszony na płytę rapera Y, którego nie zna nikt. Ten drugi wypada przyzwoicie i zainteresowany owym raperem słuchacz Z sprawdza cały album. Związani z wytwórnią High Time raperzy Spec i Grucha do każdego kawałka na płycie “Goście” zaprosili czołowych zawodników z polskiego podziemia. Czy wyszło im to na dobre?



