Trzeci Wymiar "Dolina Klaunoow" [recenzja]


Szczęk otwieranych drzwi, psychodeliczny śmiech i niski głos wypowiadający tajemnicze słowa "Dolina Klaunoow". Tak rozpoczyna się podróż wgłąb krainy, której architektami są Szad, Nullo i Pork. Raperzy działający od ponad dekady jako Trzeci Wymiar wydali niedawno czwartą płytę w Czytaj Dalej

Diox / The Returners "Backstage" [recenzja]


Miłość za hajs to nie miłość zaczyna się jeden z (chyba już pomału) klasyków rodzimego rapu. Twórca tego wersu uraczył nas potem na swojej solówce wyglądasz jak filemon a twoja gadka to kondom. Regres prawda? Przecież takich kwiatków na Czytaj Dalej

Karwan "Fabryka Snów" [recenzja]


„Nie gram o chwałę, gram na żywo, patrz na mnie stale (…) Nie sprzedać się wcale nawet za nieba kawałek. Talent mam stamtąd gdzie do niego najdalej.” Młody, ostrołęcki raper „Wielkim sercem” zjednał sobie duże grono słuchaczy. Poprzez liczne featuringi Czytaj Dalej

Voskovy "5 Złotych Zasad" [recenzja]


Generalizując, gatunek homo sapiens, jak sama nazwa wskazuje, charakteryzuje się rozumnością. Dlatego też na ogół wiemy, czego się spodziewać po pewnych rzeczach oraz co robić, aby uzyskać pożądany przez nas efekt. Jeśli, powiedzmy, marzy Ci się nowa gitara, nie Czytaj Dalej

The Pryzmats "Coś z niczego" [recenzja]


Boli mnie głowa. Nie mam przez to humoru i widzę świat w szarych kolorach. Występujący w reklamach przeróżnych medykamentów celebryci radzą, by leczyć nie skutek a przyczynę. Stąd ta recenzja. Słysząc żenujące linijki wokalistów The Pryzmats tyle razy uderzałem Czytaj Dalej

"Panom polecam więcej piłki nożnej, paniom - więcej książek mniej seriali" - wywiad z Kamelem


W tym roku miała miejsce premiera pierwszego krążka Kamela - "Droga Kamelita". O tej płycie, o południowych cykaczach, o polityce, o piłce nożnej, o Leopoldzie Tyrmandzie, a także zniewieścieniu mężczyzn możecie przeczytać w wywiadzie z Kamelem. Mateusz Osiak: Gdzie Ty Czytaj Dalej

Nicki Minaj "Pink Friday: Roman Reloaded" [recenzja]


Mnóstwo różu. Nawet znaczek „Explicit Content” jest różowy, co oznacza tyle, że jest półprzezroczysty. W kontekście całej okładki: różowy. Baba za mikrofonem. Lil' Wayne i Birdman producentami wykonawczymi. Na bitach między innymi Hitboy, T-Minus i RedOne. REDONE. (!). Dziwnie Czytaj Dalej

"To trochę diss na kondycje intelektualną polskiego rapu" - wywiad z Cruzem i Zaspałem


"Sztuka naiwna" to jedna z najciekawszych podziemnych pozycji tego roku. By przybliżyć wam tę płytę, postanowiliśmy porozmawiać z autorami: raperem Cruzem i producentem Zaspałem. Dlaczego album jest trudniejszy od "truskulowych pierdów" z poprzedniej ekpi Cruza? Jak powstawały klimatyczne bity? Czytaj Dalej

Recenzje

Siwy/Lewy “Serce bije w klatce schodowej” – przedpremierowa recenzja

Dodane by Mateusz Osiak W Publicystyka, Recenzje | 5 Komentarze

Kiedy raperom zależy już tylko na sprzedaży płyt, zdobywaniu fanów na Facebooku i zarabianiu pieniędzy. Kiedy nikt nie chce przekazywać młodym pokoleniom prawdy o życiu, tylko rymuje bezsensowne podwójne i potrójne, żeby zyskać poklask wśród okularników i studentów. Kiedy modne staje się podśpiewywanie w refrenach i kawałki z Karolem Bednarskim. Kiedy każdy uważa, że prawdziwy hip-hop dawno umarł. Wtedy przychodzi ktoś, kto ma siłę, by utrzymać scenę przy życiu. Ktoś, kto zmienia jej oblicze. Duet Siwy/Lewy i ich debiutancka epka “Serce bije w klatce schodowej” to gorzowski respirator dla polskiego rapu. Czytaj Dalej

Balonik pękł – Recenzja płyty Buczera “Dwa Oblicza”

Dodane by Marcin Żmudzin W Publicystyka, Recenzje | 1 Komentarz

Gdy Buczer debiutował w tym roku albumem “Dwa Oblicza”, to portal kupujciepolskirap piał z zachwytu. “To prawdziwy grom z jasnego nieba” zapadło mi w pamięć najbardziej. Co z tego, skoro ten grom wpadł na piorunochron i został uziemiony. Debiut reprezentanta PTP ze spektakularnego wyszedł przeciętnie. Dlaczego?  Czytaj Dalej

Big K.R.I.T. “4eva N A Day” – recenzja + download

Dodane by Mateusz Osiak W Publicystyka, Recenzje | Skomentuj  

Okładka do “4eva N A Day” doskonale obrazuje nam położenie, w jakim znajduje się pochodzący z Mississippi Big K.R.I.T. Z jednej strony Bóg i Biblia, z drugiej – alkohol, dziewczyny i samochody. Związany z Def Jam artysta na swoim nowym  albumie opowiada o tym, jak radzi sobie z trudami codziennego życia. Czytaj Dalej

Pierwszy Szaleniec Rapu III RP – Recenzja “Piski, Zyski i Wytryski” Gospela

Dodane by Marcin Żmudzin W Recenzje | 5 Komentarze

Różnica pomiędzy bluzą a kaftanem bezpieczeństwa wynosi około 50 cm długości rękawów. Granica między błyskotliwą myślą, a całkowitym szaleństwem to często ułamek sekundy. Tę subtelną różnicę uchwycił Gospel, który niczym Hannibal Lecter zaserwował nam danie smaczne, przy czym skrywające gorzką prawdę. Czas na recenzję Mixtape’uPiski, Zyski I Wytryski“. Czytaj Dalej

LaikIke1/Młodzik “Milczmen Screamdustry” – recenzja

Dodane by Mateusz Osiak W Publicystyka, Recenzje | 3 Komentarze

Emocje po premierze “Milczmena Screamdustry” już opadły. Oczekiwana od czterech lat płyta LaikIke1′a podniosła ciśnienie hip-hopowej scenie w Polsce. Ciężko było wyrazić swoją opinię wśród ścierających się fanów przepełnionych uwielbieniem do “boga rapu” i zacietrzewionych hejterów grafomana z Anglii. Teraz, kiedy tętno polskiego rapu wróciło do normy, można na chłodno ocenić materiał duetu LaikIke1/Młodzik. Czytaj Dalej

Wywiadorecenzja: VNM “Etenszyn: Drimz Kamyn Tru”

Dodane by Adrian Ogłoza W Publicystyka, Recenzje | Skomentuj  

McDren (redaktor): Co skłoniło Cię do zakupu nowej płyty VNMa?

McDren (alter ego): Od dawna wiedziałem, że ten raper ma wielki potencjał. Wiedziałem, że prędzej czy później będziemy go porównywać do najlepszych w Polsce. Niestety na jego wcześniejszych produkcjach – zarówno tych spod szyldu 834, jak i nagranych solo – nie znalazłem „tego czegoś”. Jednak legalny debiut, który mogę określić jako solidne wejście z buta, okazał się naprawdę dobrą produkcją. I już wtedy ten raper zyskał w moich oczach na tyle dużo, by kupno następnej płyty, zupełnie w ciemno, było realną rzeczą. De facto nie nabyłem jej zupełnie w ciemno – wcześniej obejrzałem klip do utworu „Na Weekend” i już wtedy byłem pewien, że „E: DKT” znajdzie miejsce na mojej półce wraz z innymi albumami. Czytaj Dalej

Elzhi & Will Sessions “ELmatic” – recenzja

Dodane by Mateusz Osiak W Publicystyka, Recenzje | Skomentuj  

Każdy raper chciałby mieć swojego “Illmatica”. Niejeden porywał się z motyką na słońce i chcąc rzekomo złożyć hołd Nasowi, kradł instrumentale z tego legendarnego albumu i nagrywał na nich swoje wokale. Wypadało to oczywiście blado. Pochodzący z Detroit Elzhi również spróbował zmierzyć się z tą płytą. Oprócz motyki miał jeszcze dwa wielkie atuty: kreatywność i zespół Will Sessions. Po przesłuchaniu wydanego w ubiegłym roku “ELmatica” można powiedzieć, że po siedemnastu latach od ukazania się “Illmatica” hołd został złożony. Czytaj Dalej

ScHoolboy Q “Habits & Contradictions” – recenzja

Dodane by Mateusz Osiak W Publicystyka, Recenzje | Skomentuj  

2011 rok w amerykańskim rapie należał do Kendricka Lamara. Debiutem tego 24-letniego rapera zachwycali się wszyscy. Lamar został pokochany za dojrzałe teksty i album utrzymany w perfekcyjnym, spokojnym, jazzowo-soulowym klimacie. W styczniu tego roku wyszedł album jego kolegi  z wytwórni – Schoolboya Q.  Kendrick został wspomniany nie bez powodu. “Habits & Contradictions” jest porównywane z “Section.80″. Jak wypada w tym zestawieniu?

Czytaj Dalej

19SWC “Dziewiętnaście stopni w cieniu” – recenzja

Dodane by Adrian Ogłoza W Publicystyka, Recenzje | Skomentuj  

Nagranie płyty w kilkuosobowej grupie jest z jednej strony rzeczą łatwą, z drugiej już niekoniecznie. Niby to mniej roboty – każdy dorzuci po jednej zwrotce do kawałka i jest luz. Płyta gotowa. Tymczasem to nie taka prosta sprawa. Przy nagrywaniu solówki raper ma możliwość pełnego manewru, jeśli chodzi o teksty i same pomysły na utwór. W przypadku pracy zespołowej wachlarz patentów znacznie się kurczy. Każdy człowiek ma inne podejście to wybranego tematu, inne poglądy. Trzeba wybrać taki koncept, który przypadnie do gustu każdemu w grupie. Niestety zazwyczaj przynosi to mnogość uniwersalnych, a przez to wtórnych numerów. Nie inaczej jest w przypadku płyty 19SWC. Czytaj Dalej

Lirycznie wysublimowane chamstwo! – recenzja Wyga.co

Dodane by Marcin Żmudzin W Publicystyka, Recenzje | 5 Komentarze

Nagrał trzy płyty w składzie Afront, dwie płyty z Bakflipem, a do dziś są osoby, które na ksywkę Wyga reagują “Kto?”. Ludzie LITOŚCI!  Wyga.co krążek jednego z najbardziej niedocenionych/zapomnianych raperów ma to zmienić. Jeżeli nie odbije się szerokim echem w środowisku, to stracę wiarę w ludzkość. Dlaczego? Odpowiedzmy sobie na to pytanie.

Czytaj Dalej

Afro Kolektyw “Piosenki po polsku” – recenzja truskulowym okiem

Dodane by Mateusz Osiak W Publicystyka, Recenzje | Skomentuj  

Chłopaki z Afro Kolektywu od zawsze byli  na przekór wszystkim. Kiedy trwała moda na twardych raperów z ulicy, Afrojax chciał być “chudym, brytyjskim pedałem”. Potem przez długi czas Afro Kolektyw robił muzykę docierającą do niewielkiego grona słuchaczy. Teraz, gdy hip-hopowa płyta tego zespołu zebrałaby na pewno cieplejsze recenzje niż kiedyś, muzycy postanowili zrobić kolejny zwrot i nagrali rockowy materiał. Jedni się cieszą, inni zgrzytają zębami. Niestety, jestem w drugiej grupie. Czytaj Dalej

“Daj mi ten hip-hop!” – recenzja “Taki będę” Endefisu

Dodane by Marcin Żmudzin W Publicystyka, Recenzje | 5 Komentarze

[Dzwonek telefonu] Na ten dźwięk zerwałem się z miejsca, by odebrać. Po założeniu słuchawek, usłyszałem dziwnie znajome głosy. Tak. To na pewno oni, choć brzmią inaczej niż siedem lat temu. Na szczęście nie zmienili się aż tak, by ich nie poznać.
- Posłuchaj… – rozpoczął – Taki będę.
- Jaki? – spytałem.
- “Usiądź i przygotuj się na godzinę dobrego rapu” Czytaj Dalej

Retrospekcje: Erykah Badu – “Baduizm”

Dodane by Łukasz Zawadzki W Publicystyka, Recenzje | Skomentuj  

Rap. Soul. Rap. Soul. Rap. Erykah Badu. Tak. Erykah jest pierwszą osobą, która mi przychodzi na myśl, gdy w głowie układam sobie fuzję soulu i muzyki kultury czterech elementów (kolejną jest Lauryn Hill, ale o tej kobiecie usłyszycie kiedy indziej). A bo czemu? Chciałbym móc sobie odpowiedzieć „a bo tak”. To się czuje, do diaska. Jak to? Nie pytajcie jak to, po prostu posłuchajcie jej debiutu. Zwie się „Baduizm” i jest swoistym pomostem między artystami takimi jak Curtis Mayfield, czy George Clinton, a Norah Jones, Jill Scott i D’Angelo. Tytuł albumu jest adekwatny do stanu słuchacza, gdy jego uszu dobiegają jego kolejne dźwięki. Czytaj Dalej

Rekord “Wewnętrzny głos” – recenzja

Dodane by Adrian Ogłoza W Recenzje | Skomentuj  

To, że Wrocław jest reprezentowany przez wielu dobrych raperów, wiadomo od dawna. Stolica Dolnego Śląska to także miasto najbardziej cenionych przez hiphopowe środowisko producentów – duetu Whitehouse. Jednak zachwycając się najsłynniejszymi, nie powinno się zapominać o tych mniej znanych, w których drzemie duży potencjał. Członkowie Pepe Skuadu – raperzy Haju, Rokson i Rekord – z pewnością należą do tych drugich. Po bardzo dobrze przyjętym „Międzyświecie” Haja, nagranym w całości na podkładach Złotych Twarzy, scenę zaatakował Rekord i jego „Wewnętrzny głos”. Czytaj Dalej

Rozczarowanie Roku wg Noida: 101 Decybeli

Dodane by Mateusz Osiak W Publicystyka, Recenzje | 1 Komentarz

Cześć nazywam sie Marcin Półtorak , i mam 14 lat. napolskim w szkole dostaje same czwory hehehe. Myśle, ze zajebiście umiem pisać dlatego sprubuję zrecenzować , tutaj płyte 101decybeli pt pomiedzy bitami.

…niezbyt zachęcający wstęp, co? Spoko, to był tylko taki żarcik. Śmieszny, prawda? No, prawda. Ale i tak idę o zakład, że większość z Was zmusiłaby się, coby taki tekst przeczytać do końca mimo wszystko. Bo przecież ktoś w końcu opisał ten album, nie? W dodatku mu się podoba – ocena oscyluje w granicach 4/5.

Tak. A CZY KOGOŚ, DO CIĘŻKIEJ CHOLERY, OBCHODZI, JAK JA SIĘ CZUJĘ, CZYTAJĄC TAKIE RECENZJE?
Czytaj Dalej